Mikroskopia w jasnym polu opiera się na absorpcji i rozpraszaniu światła przez preparaty biologiczne w celu uzyskania kontrastu. Jest to najklasyczniejsza i najszerzej stosowana metoda obrazowania w naukach przyrodniczych, często wykorzystywana w badaniach preparatów patologicznych, badaniach histologicznych i pokazach edukacyjnych.

Próbki biologiczne obejmują szeroki zakres skal przestrzennych, od jąder komórkowych i cytoplazmy po kompletne struktury tkankowe, a ich wymiary wahają się od mikrometrów do milimetrów. W stanie niebarwionym próbki są niemal przezroczyste, z minimalnymi różnicami współczynnika załamania światła, co skutkuje słabym kontrastem. W związku z tym, w celu poprawy kontrastu obrazu, powszechnie stosuje się różne techniki barwienia. Ze względu na te cechy, mikroskopia w jasnym polu stawia wysokie wymagania wydajności kamery, szczególnie w zakresie rozdzielczości przestrzennej i wierności odwzorowania kolorów.